Loopinator

De droom is nagejaagd. Rome is gehaald. Te voet. Alleen. Met de steun van het thuisfront. Mijn menselijkheid is bewezen en er is over belangrijke dingen nagedacht.

Conclusie: Volgens mij ben ik wel op de goede weg in het leven. Natuurlijk is er wel het nodige te verbeteren. Zo heb ik het met betekenisvolle blik in de verte kijken nog niet helemaal onder de knie. En ook is er ruimte voor verbetering om te pas en te onpas wijsheden uit te kramen. 

Dromen zijn gedroomd en nieuwe doelen gemaakt. Zoals een 24 uurs wandeling omdat ik benieuwd ben hoeveel kilometers  ik in een dag kan lopen. Doelen voor volgend jaar: het Pieterpad lopen met een nog te krijgen hond. Het jaar er na het South West Coast Path of the Pennine Way.

Om over vier jaar weer een hele lange tocht te maken.

Het blog gaat dus verder. Tot die tijd kun je alvast kijken naar het eerste deel van de reis op Youtube :

Deel 1 The Netherlands 

Deel 2 Germany (Isselburg - Bonn)

Deel 3 Germany (Rheinsteig, Rheinterassenweg, Nibelungensteig) 

Deel 4 Germany (Romantische Srraße, Via Claudia Augusta)

Deel 5 Austria (Via Claudia Augusta)

 

Het heilige moeten

Hitte is een keuze. Het is op het moment dat ik dit oppen vierendertig graden. Gelukkig waait het niet. Toch hou ik het op de Hermannsweg voor gezien. Het heilige moeten ontbreekt en dan voel je opeens wel de warmte. En dan blijkt dat de stem in mijn hoofd die naar huis wil, luider is dan die door wil. 

Lees meer »

Een teek. Een teken.

De tent stond vanmorgen ergens anders dan waar ik hem gisteren heb opgezet. Dat verklaarde denk ik ook het meerdere keren herplaatsen van de slaapmat. De ondergrind was behoorlijk scheef. 

Lees meer »

Zwakke enkeltjes

In de boekjes staat dat de eerste etappe van de Hermannsweg een lekkere inkomer is. Dwars door het Emsland. Zo vlak als een strijkijzer. En dat klopt. Tot Bevergern was het daarom ook niet heel erg spannend. 

Lees meer »

Rheine

Reizen is met de coronas toch wel vreemd. Ten eerste is het niet druk en de mensen die wel onderweg zijn, blijven ver bij elkaar uit de buurt.

Lees meer »

De dag ervoor

Gisteren besloot ik om morgen te beginnen. Het mooie daarvan is dat ik me nog een dag kan verheugen op  deze tocht. En intussen kan ik nog even wat nieuw merino ondergoed scoren, de accu's opladen en de rugzak schoonmaken en inpakken. 

Lees meer »

Campinggekreun (dag 20)

We zijn thuis niet zo van het kamperen. Nat. Koud. Met de WC rol onder de arm 's morgens naar het toiletgebouw. Dan een veldje waar de caravans en tenten zo zijn opgesteld als op een verjaardagsfeestje. Maar echt erg is het lawaai dat (andere) mannen maken als ze onder de douche staan. Hoe zit dat?

Lees meer »

Duitse dieren (dag 19)

Kabbel de kabbel. Kabbel de kabbel. Kabbel de kabbel. Ruppertsklamm. Kabbel de kabbel. Nassau. Steiler kan volgens mij niet. Steiler gaat het niet worden. Toch? Nondeju.

Lees meer »

Valendar (dag 18)

De Rheinsteig is geweldig. Het zou gewedigst zijn als er niet zoveel geklommen en gedaald hoefde te worden. En je wordt helemaal gek van de uitzichten. Heb je net het ene geweldige uitzicht gehad, is daar al weer het volgende.

Lees meer »

Werken voor een beter Europa (dag 17)

De foto links laat mijn belangrijkste items tot nu toe zien. Een accu, een telefoon (beide leeg om de drie dagen), wat tape om blaren te voorkomen. Een veiligheidsspeld en betadine als dit niet is gelukt. Gehwol smeerseltje voor na het lopen. Oordopjes. En sudocreme om preventief schuurplekken tegen te gaan.

Lees meer »

Maria. Maria. (dag 16)

Maria. Wie kent haar niet. De hoofdrolspeelster uit de West Side Story die verliefd werd op Tony. En ik ben nu op de plek waar de eerste uitvoering van deze musical werd uitgevoerd. Remagen. Je weet wel die plaats van die brug. Maar dan zonder brug. Het is een ingewikkeld verhaal en toch weer niet. Ik leg het even uit.

Lees meer »

Verenigde naties (dag 15)

Op de dag dat sommige Groningers voor Ajax zijn, heb ik de laatste vlakke kilometers achter de rug. 51 om precies te zijn. Dat hadden wat mij betreft twee minder mogen zijn. Toch halen mijn kilometers het niet bij de twintig per dag die een vrouw moest afleggen om de Russen te ontvuchten. De dame in kwestie was 92 jaar oud en zeer vief. Mooie pauze langs de Rijn. 

Lees meer »

Vuur (dag 14)

Vuur. Vuur is zo kalmerend. Starend in een mooi gestookt vuurtje brengt je terug in de tijd. Holbewoners die zittend bij het vuur enige warmte proberen te krijgen. Nadenkend hoe ze de volgende keer die mammoet wel kunnen vangen. 

Lees meer »

Dood (dag 13)

Wietse Pathuis dood. Eén van de aardigste collega's die ik heb gehad, is overleden. Drie maanden voor zijn pensioen. Wietze was altijd vrolijk. Speelde accordeon als de beste. Maar hij is er niet meer. Hij komt nooit meer terug.

Lees meer »

De orthodoxe wandelaar (dag 12)

Het afgelopen jaar heb ik allerlei wandelroutes gezocht (en gevonden) die aan elkaar vastgeknoopt tot Rome zouden leiden. Van deze routes heb ik vervolgens de GPS bestanden gedownload. En zo had ik naast een papieren route ook een digitaal bestand. 

Lees meer »

Düsseldorf (dag 11)

Ging ik gisteren via het noorden Krefeld binnen. Vanmorgen liep ik door de zuidelijke stadsdelen. Het contrast in deze stad best groot. In de noordelijke stadshelft een golfterrein (waar ik mijn flessen mocht vullen), een zeer goed onderhouden volkstuincomplex, Jugendstil huizen en andere villa's.

Lees meer »

Uitersten (dag 10)

Vandaag was een dag van uitersten. Van heel mooi naar extreem lelijk. Van een gemiddelde afstand naar behoorlijk wat meer. Van vriendelijke Duitsers en super aardige. Van Frischluft Kurort Xanten naar een niet zo Frischluft Krefeld. En wat opvalt is dat veel gewone dingen niet mogen bij onze oosterburen (zie foto's).

Lees meer »

Happy ending (dag 9)

Vandaag stond in het teken van wandelen door de weilanden en schrijden over zwaar gesubsidieerde wandelpaden richting Xanten. En langs de Rijn. Die de komende 400 kilometer mijn begeleidster zal zijn.

Lees meer »