Dit is de vermoedelijke route. Tenminste ... 😀 (het kan nog meerdere keren veranderen). 

Een eerste opzet van de route.

Update: Jabikspaad gaat wel door maar niet vanaf Jacobiparochie maar vanuit Goutum. Het nieuwe idee is om dan via Zwolle, Deventer bij Aalten de grens over te gaan. Om dan langs Bottrop (BernePark en Zeche Zollverein) en Essen door het Ruhrgebiet naar Düsseldorf (Cigarworld) te lopen. 

Om vervolgens via Keulen (de Dom) en Bonn (architectuur) afwisselend de Rheinsteig en de Rheinburgenweg te lopen naar Bingen of Wiesbaden. En dan weet ik het nog niet tot Wertheim. 

Inmiddels al begonnen met het inkleuren van de route door Zuid-Duitsland, Oostenrijk en Noord-Italië. En nu de stukken in Nederland en de grensovergang naar Bonn uitzoeken. Dan heb ik een globale route. Dan een GPS trail maken.

Wat ik absoluut niet doe is het maken van dagetappes. Ik zie wel hoe ver ik per dag kom. Er zijn zoveel zaken die de reis kunnen beïnvloeden. Daar wil ik niet eens aan denken. Ik wil 100 dagen lopen en ik zie wel waar ik uit kom. Maar het liefst wel Rome bereiken natuurlijk.

Wat wordt het? De hele via Claudia Augusta lopen en dan via Venetie en de kust naar Bolzano te lopen. Of toch weer een opera voorstelling in Verona? Ik kan me wel druk maken over de Po vlakte maar heeft dat zin? 

En dan nog een hele grote keuze. Via Assisi of de weg van de Franken vanaf Sienna? Dat is denk ik de keuze die ik maak als ik in Florence ben aangekomen. Ben ik nog in staat om nog eens 500 kilometer door de wildernis van ondermeer Umbrië te lopen?

Dit zijn de dingen waar ik achter probeer te komen. Kan ik het mentaal aan. In hoeverre is mijn (gebrekkige) fysiek van invloed op het mentale? Denk ik na 2000 kilometer 'Ik wil naar huis' of is dat pas later. Of juist eerder? Word ik overmoedig of juist heel voorzichtig.

Kan ik omgaan met de onzekerheid? Maar ik blijf, denk ik wel beseffen dat het leven goed is en dat ik dankbaar ben voor alle dagen in mijn leven.