De route die ik ga lopen, is hier beschreven. Tenminste. Dit is de route die ik meeneem. De rode lijn is een richting. Wanneer ik een andere (deel) route kan lopen die me leuk lijkt of wordt geadviseerd door de plaatselijke bewoners, wil ik de vrijheid hebben om van de geplande route af te wijken.

De rode lijn in Osmand + is meer een richtlijn. De rode lijn voert me van Goutum naar Vorden, via Xanten, Düsseldorf, Keulen naar Bonn waar de Rheinsteig wacht. Om dan via de Rheinterrassenweg, de Nibelungensteig te overwinnen. 

Dan via de Romantische Straße, de via Claudia Augusta, de Po vlakte, de Via Degli Dei en de Fransiscaanse voetreis in Rome te belanden.

Alle routes heb ik op papier en ik heb de gpx bestanden verzameld. De route is echter geen wet van Meden en Perzen. De vrijheid die ik zoek, laat ik me niet afpakken door een planning. 

Ik heb een tent en een betaalpas. En geen enkele slaapplek is vooraf gereserveerd. Aan het einde van de dag wil ik pas over een slaapplaats nadenken. Vrijheid voor alles. Of ik die vrijheid aan kan? We zullen het zien.