Loopinator

De droom is nagejaagd. Rome is gehaald. Te voet. Alleen. Met de steun van het thuisfront. Mijn menselijkheid is bewezen en er is over belangrijke dingen nagedacht.

Conclusie: Volgens mij ben ik wel op de goede weg in het leven. Natuurlijk is er wel het nodige te verbeteren. Zo heb ik het met betekenisvolle blik in de verte kijken nog niet helemaal onder de knie. En ook is er ruimte voor verbetering om te pas en te onpas wijsheden uit te kramen. 

Dromen zijn gedroomd en nieuwe doelen gemaakt. Zoals een 24 uurs wandeling omdat ik benieuwd ben hoeveel kilometers  ik in een dag kan lopen. Doelen voor volgend jaar: het Pieterpad lopen met een nog te krijgen hond. Het jaar er na het South West Coast Path of the Pennine Way.

Om over vier jaar weer een hele lange tocht te maken.

Het blog gaat dus verder. Tot die tijd kun je alvast kijken naar het eerste deel van de reis op Youtube :

Deel 1 The Netherlands 

Deel 2 Germany (Isselburg - Bonn)

Deel 3 Germany (Rheinsteig, Rheinterassenweg, Nibelungensteig) 

Deel 4 Germany (Romantische Srraße, Via Claudia Augusta)

Deel 5 Austria (Via Claudia Augusta)

 

Het heilige moeten

Hitte is een keuze. Het is op het moment dat ik dit oppen vierendertig graden. Gelukkig waait het niet. Toch hou ik het op de Hermannsweg voor gezien. Het heilige moeten ontbreekt en dan voel je opeens wel de warmte. En dan blijkt dat de stem in mijn hoofd die naar huis wil, luider is dan die door wil. 

Lees meer »

Een teek. Een teken.

De tent stond vanmorgen ergens anders dan waar ik hem gisteren heb opgezet. Dat verklaarde denk ik ook het meerdere keren herplaatsen van de slaapmat. De ondergrind was behoorlijk scheef. 

Lees meer »

Zwakke enkeltjes

In de boekjes staat dat de eerste etappe van de Hermannsweg een lekkere inkomer is. Dwars door het Emsland. Zo vlak als een strijkijzer. En dat klopt. Tot Bevergern was het daarom ook niet heel erg spannend. 

Lees meer »

Rheine

Reizen is met de coronas toch wel vreemd. Ten eerste is het niet druk en de mensen die wel onderweg zijn, blijven ver bij elkaar uit de buurt.

Lees meer »

De dag ervoor

Gisteren besloot ik om morgen te beginnen. Het mooie daarvan is dat ik me nog een dag kan verheugen op  deze tocht. En intussen kan ik nog even wat nieuw merino ondergoed scoren, de accu's opladen en de rugzak schoonmaken en inpakken. 

Lees meer »

Blik op oneindig (dag 53)

En daar sta je dan. Op het station van Bologna. Alleen. De familie al weer naar huis en jij moet nog even door. Maar eerst weer terug. Naar Bolzano om over een dag of tien weer in Bologna te zijn. Een soort back to the future. 

Lees meer »

Schokkend (onderweg in Duitsland)

Nu ik terug reis naar Bolzano om daarna weer zuidwaarts te trekken, is er voldoende tijd om nog eens na te denken over de afgelopen 1500 kilometer die al zijn gewandeld. Sommige dingen ben ik al vergeten. Maar ik weet zo 1-2-3 niet meer wat.

Lees meer »

Bologna 2 (dag 52)

Heerlijk zo'n dag. Rustig aan ontbijten bij Naama Café (aanrader) en daarna de spullen even onderbrengen bij het appartement waar ik de komende nacht verblijf. Ik wil bij deze even terugkomen op de eerdere opmerkingen over Italianen. Ik zat heel erg fout. Hele stijlvolle kleren en gelukkig geen legging of rode broek meer te zien. 

Lees meer »

Bologna (dag 51)

Heerlijk zo'n Ruhetag. In Bologna. Met de prinsessen. Geweldig eten en mooie musea. We zijn naar het geologisch museum geweest en de Pinoteca Bologna. Vooral die laatste is een aanrader. En we hebben nog twintig meter Botanische tuinen gedaan.

Lees meer »

Bolzano (dag 49)

Italianen zijn gepassioneerd (lees druk). Zelfs de vrouwen zijn alfa mannetjes als ze in de auto zitten. Italianen flaneren 's avonds door de straten. En italianen hebben stijl.  Zomaar een paar vooroordelen. Maar ik vraag me af of dat laatste wel waar is.

Lees meer »

Panoramawege (dag 48)

Na de etappes van de afgelopen dagen op de Vinschgauer Höhenweg was ik van plan ook een deel van de Meraner Höhenweg te gaan lopen. Iets zwaarder, iets hoger. Maar ik heb het toch maar niet gedaan. Ik moet nog veren ik weet heel zeker dat ik hier nog een keer terugkom. Wat ik dan wel gedaan heb? Afscheid genomen van de Alpen. 

Lees meer »

De bocht om ... (onderweg)

Dat je 's morgens wakker wordt en zin hebt in koffie. Heel veel zin. Zoveel zin dat je het al kunt ruiken. Even ben je blij omdat iemand koffie heeft gezet. Maar dat is niet zo als je naast je kijkt. Mooi. Dan kan ik het maken precies zoals ik wil.

Lees meer »

Plan Zuid (dag 47)

Vroeger had je behoorlijk veel creatieve ambtenaren in Winschoten getuige de namen van de nieuwbouwwijken; plan noord en plan zuid. Dus geen kekke namen als Techum of De Klamp. Ligt het aan mij of ruik je bij die laatste naam de schimmel en bedorven oesters? Maar goed ik ben opggroeid in plan zuid. En daar moest ik opeens aan denken. 

Lees meer »

Wijn en bier (dag 46)

Wat een geweldige etappe vandaag. Eerst een stuk Vinschgauer Höhenweg en toen een panorameweg tot Schlanders. En terwijl ik dit typ heb ik twee biertjes en twee wijntjes op. Het lijkt wel vakantie. Wat een uitzichten. Wat een aardige mensen en geen regen. En dat laatste scheelt een slok op een borrel. 

Lees meer »

Hopen (dag 45)

In Nederland ligt de veiligheidsdriehoek vaak met elkaar overhoop. In Duitsland en Oostenrijk en nu ook hier in Zuid Tirol heeft de brandweer coole muurschilderingen. Bij ons staat er alleen Brandweer op de gevel. Effectief maar niet zo mooi.

Lees meer »

Kinderlokker? (dag 44)

Mannen met hoeden die een kind aan de hand hebben. Bij ons een prototype van een kinderlokker. In Oostenrijk niet. Daar gaan ze wat hoedendracht nog niet helemaal mee. Of er is een heel erg breed gedoogbeleid.

Lees meer »