Loopinator

De droom is nagejaagd. Rome is gehaald. Te voet. Alleen. Met de steun van het thuisfront. Mijn menselijkheid is bewezen en er is over belangrijke dingen nagedacht.

Conclusie: Volgens mij ben ik wel op de goede weg in het leven. Natuurlijk is er wel het nodige te verbeteren. Zo heb ik het met betekenisvolle blik in de verte kijken nog niet helemaal onder de knie. En ook is er ruimte voor verbetering om te pas en te onpas wijsheden uit te kramen. 

Dromen zijn gedroomd en nieuwe doelen gemaakt. Zoals een 24 uurs wandeling omdat ik benieuwd ben hoeveel kilometers  ik in een dag kan lopen. Doelen voor volgend jaar: het Pieterpad lopen met een nog te krijgen hond. Het jaar er na het South West Coast Path of the Pennine Way.

Om over vier jaar weer een hele lange tocht te maken.

Het blog gaat dus verder. Tot die tijd kun je alvast kijken naar het eerste deel van de reis op Youtube :

Deel 1 The Netherlands 

Deel 2 Germany (Isselburg - Bonn)

Deel 3 Germany (Rheinsteig, Rheinterassenweg, Nibelungensteig) 

Deel 4 Germany (Romantische Srraße, Via Claudia Augusta)

Deel 5 Austria (Via Claudia Augusta)

 

Het heilige moeten

Hitte is een keuze. Het is op het moment dat ik dit oppen vierendertig graden. Gelukkig waait het niet. Toch hou ik het op de Hermannsweg voor gezien. Het heilige moeten ontbreekt en dan voel je opeens wel de warmte. En dan blijkt dat de stem in mijn hoofd die naar huis wil, luider is dan die door wil. 

Lees meer »

Een teek. Een teken.

De tent stond vanmorgen ergens anders dan waar ik hem gisteren heb opgezet. Dat verklaarde denk ik ook het meerdere keren herplaatsen van de slaapmat. De ondergrind was behoorlijk scheef. 

Lees meer »

Zwakke enkeltjes

In de boekjes staat dat de eerste etappe van de Hermannsweg een lekkere inkomer is. Dwars door het Emsland. Zo vlak als een strijkijzer. En dat klopt. Tot Bevergern was het daarom ook niet heel erg spannend. 

Lees meer »

Rheine

Reizen is met de coronas toch wel vreemd. Ten eerste is het niet druk en de mensen die wel onderweg zijn, blijven ver bij elkaar uit de buurt.

Lees meer »

De dag ervoor

Gisteren besloot ik om morgen te beginnen. Het mooie daarvan is dat ik me nog een dag kan verheugen op  deze tocht. En intussen kan ik nog even wat nieuw merino ondergoed scoren, de accu's opladen en de rugzak schoonmaken en inpakken. 

Lees meer »

Wanderbursche und Wanderdame (dag 32)

En hier zijn ze dan. Na dertig dagen wandelen de eerste lopers die ook dezelfde richting oplopen. Meike en Andy, die de Romantische Straße lopen. Vanmorgen tot Dinkelsbühl met hen mee gewandeld en afgesloten met een defitige koffie. 

Lees meer »

Kevers (dag 31)

Komt het door mij en de rust zonder geluid zo door de dag heen. Of hebben mensen echt zoveel lawaai tijdens het ontbijt. Smakken. Slurpen. Hoort dat erbij? Of is dat iets Aziatisch? Want in mijn biker friendly hotel was letterlijk ook een buslading uit het Verre Oosten ondergebracht. En ze waren niet alleen. 

Lees meer »

Ontbijt (dag 30)

Toen ik gistermorgen in de ontbijtzaal kwam, zat een beglitterde afvaardiging van de Village People wat teneer geslagen aan de koffie te nippen. Even later wist ik waarom. Het vrouwelijk deel van het ouder duo van een paar tafels verder maakte nogal wat lawaai.

Lees meer »

Onder stoom (dag 28)

Als een trein. Het voordeel van dagenlang stijgen is dat het op een dag ook moet gaan dalen. En dat was vandaag. Licht hellend naar beneden. En door. Daar krijg ik nu een stijve plasser van. De prioriteiten worden anders na een maandje lopen, nietwaar?

Lees meer »

Schnitzelfest (dag 27)

Je kunt me voor een paar dingen wakker maken. Arla melk, nasi en een goed klaar gemaakte schnitzel. Van de laatste heb ik vandaag meerdere gehad na mijn schoonheidsslaapje. Gelardeerd met Bratkartoffeln en Gemüse. En bier. Heerlijk. 

Lees meer »

Bos (dag 26)

We zijn in bijna echt in Beieren aanbeland en dat zullen we weten. Dit trotse Bundesland ziet zichzelf als meer waard dan de rest van Duitsland. Vriendelijk gezegd, zijn ze het California van Duitsland. Iets minder vriendelijk: de Friezen van Duitsland.

Lees meer »

De Muur (dag 25)

Hoe vaak zijn er wel geen posters van een berg (en een pad naar boven) gedrukt en opgehangen bij reorganisaties. Waarbij de veranderaar en/ of de leidinggevende de medewerker uit ging leggen dat het moeilijk zou worden maar dat er een kronkelig pad met veel S-bochten naar de top zou leiden.

Lees meer »

Ach en wee (dag 24)

Als je nu denkt wat heeft de achterkant van een vrachtwagen nu te maken met een wandeltocht, moet je even inzoomen op de nummerplaat. Vandaag was kak. Hoe mooi de afgelopen dagen waren hoe weing inspirerend was de etappe naar Zwingenberg vandaag. Saai, vervelend en het afscheid van de Rijn. 

Lees meer »

Ausländer (dag 23)

Soms heb je een paar dagen nodig om je gedachten te ordenen. Omdat je eigenlijk niet gelooft wat je is verteld. De afgelopen dagen heb ik toch wel verdwaasd rondgelopen. In zowel Koblenz door de veerman als in Braubach door de campinghoudster is me het volgende medegedeeld.

Lees meer »

Asbach Uralt Rüdesheim (dag 22)

Het nadeel van regen is dat je je tent niet te drogen kan hangen. Dus daarom maar een hotelkamer in Wiesbaden als drooghok gebruiken. En de was gedaan. Terwijl ik dit typ, heb ik zelfs een nagesynchroniseerde Harry Potter op de achtergrond. Buikje is weer vol na een heerlijke siš kebab.

Lees meer »