Loopinator

De droom is nagejaagd. Rome is gehaald. Te voet. Alleen. Met de steun van het thuisfront. Mijn menselijkheid is bewezen en er is over belangrijke dingen nagedacht.

Conclusie: Volgens mij ben ik wel op de goede weg in het leven. Natuurlijk is er wel het nodige te verbeteren. Zo heb ik het met betekenisvolle blik in de verte kijken nog niet helemaal onder de knie. En ook is er ruimte voor verbetering om te pas en te onpas wijsheden uit te kramen. 

Dromen zijn gedroomd en nieuwe doelen gemaakt. Zoals een 24 uurs wandeling omdat ik benieuwd ben hoeveel kilometers  ik in een dag kan lopen. Doelen voor volgend jaar: het Pieterpad lopen met een nog te krijgen hond. Het jaar er na het South West Coast Path of the Pennine Way.

Om over vier jaar weer een hele lange tocht te maken.

Het blog gaat dus verder. Tot die tijd kun je alvast kijken naar het eerste deel van de reis op Youtube :

Deel 1 The Netherlands 

Deel 2 Germany (Isselburg - Bonn)

Deel 3 Germany (Rheinsteig, Rheinterassenweg, Nibelungensteig) 

Deel 4 Germany (Romantische Srraße, Via Claudia Augusta)

Deel 5 Austria (Via Claudia Augusta)

 

Het heilige moeten

Hitte is een keuze. Het is op het moment dat ik dit oppen vierendertig graden. Gelukkig waait het niet. Toch hou ik het op de Hermannsweg voor gezien. Het heilige moeten ontbreekt en dan voel je opeens wel de warmte. En dan blijkt dat de stem in mijn hoofd die naar huis wil, luider is dan die door wil. 

Lees meer »

Een teek. Een teken.

De tent stond vanmorgen ergens anders dan waar ik hem gisteren heb opgezet. Dat verklaarde denk ik ook het meerdere keren herplaatsen van de slaapmat. De ondergrind was behoorlijk scheef. 

Lees meer »

Zwakke enkeltjes

In de boekjes staat dat de eerste etappe van de Hermannsweg een lekkere inkomer is. Dwars door het Emsland. Zo vlak als een strijkijzer. En dat klopt. Tot Bevergern was het daarom ook niet heel erg spannend. 

Lees meer »

Rheine

Reizen is met de coronas toch wel vreemd. Ten eerste is het niet druk en de mensen die wel onderweg zijn, blijven ver bij elkaar uit de buurt.

Lees meer »

De dag ervoor

Gisteren besloot ik om morgen te beginnen. Het mooie daarvan is dat ik me nog een dag kan verheugen op  deze tocht. En intussen kan ik nog even wat nieuw merino ondergoed scoren, de accu's opladen en de rugzak schoonmaken en inpakken. 

Lees meer »

Terpjederei (dag 43)

Hegebeintum heeft er één. Jukwerd ook. Maar de terpen die ik vandaag heb gezien, mogen er ook zijn. Ook hier worden sommigen afgegraven. En ook hier wordt er bovenop iets gebouwd. Een kasteel. Een kabelbaan. Een kerk. Maar er is een verschil. Deze staan in Oostenrijk. En ze zijn iets groter. 

Lees meer »

Zwart Wit. (dag 42)

Frank Boeijen is doorgedrongen in de Alpen. Waar wij elke bevolkingsgroep in een aparte wijk zetten (en daar dan later over piepen) zijn ze in de Alpen verder gegaan. Met geiten. Zwart witte geiten. Eigenlijk wilde ze grijze maar dit ziet er ook mooi uit.

Lees meer »

Kees (dag 42 onderweg)

Kees is eigenwijs. Erg eigenwijs. Kees heeft weinig vrienden.  Kees is prikkelbaar en wil alles zelf doen. Wat er op neer komt dat zijn partner alles doet. Kees wil zich niet voorbereiden of inlezen. Dat heeft hij nooit gedaan en nu zeker niet. Op deze vrijdag was de ommekeer.

Lees meer »

De grens (dag 41)

De dag dat ik Duitsland verlaat is het mistig. Erg mistig. De bergen die ik gister zag waren volkomen verdwenen. Of zat ik een parallelle dimensie? Was ik gaan slapen en weer wakker geworden in een Beieren zonder bergen? Pas om twee uur zag ik de Alpen pas weer. In Oostenrijk. Het land dat Olga Lowina graag bejodelde. 

Lees meer »

Bankje (dag 40)

Vandaag was een bijzondere dag. Een koude dag maar ook een warme dag. En dat laatste kwam door Kaspar. Een boer die zijn hele leven al uitkeek op de Alpen. Hij was wel in voor een praatje en volgens mij zijn we vrienden voor het leven.

Lees meer »

Alpenblick (dag 39)

Vandaag was vooral het eerste deel de etappe mooi. Halverwege ging de gekozen route naar de andere kant van de Lech. En toen brak de hel los. De hele dag niemand gezien en opeens liepen er allerlei mensen in paniek door elkaar heen.

Lees meer »

VanGansblauw (dag 38)

Wat is Augsburg een mooie stad. Een aanrader. Maar niet op zondag. Niks open. Geen kip op straat. Ongetwijfeld heeft dit te maken dat de Bisschop hier zetelt. Maar dat is gissen. Op de etappes van gisteren en de komende dagen heb ik me verheugd.

Lees meer »

Suicide by beaver (dag 37)

Als boom ben je cool. Als boom ben je behoorlijk relaxed. Bomen zijn de Rastafari's van de natuur. Maar is dat wel zo? Toen ik vandaag de hele dag langs de Lech liep, begon ik dat anders te zien. En ik denk nu dat ze de meest depressieve scheppingen zijn. Tot dat inzicht kwam ik door de beversporen. 

Lees meer »

The day before (dag 36)

Morgen is het moederdag. We doen er bij ons thuis niet aan omdat elke dag moederdag is tenslotte (heeft iemand een teiltje?). We doen niet aan moederdag maar owee als we niks hebben gekocht. Met alleen een knutslwerkje is onze dochter ook niet meer klaar. Die moet haar creativiteit in de winkel of Zalando laten zien. 

Lees meer »

München en Dachau (dag 35)

Voor mijn portie stadsdoping en omdat ik weer in de buurt was naar Dachau. Ik was hier al eens eerder maar wilde de verschrikking nog eens zien. Want het is gewoonweg niet te geloven dat op een industriële wijze mensen zijn vermoord.

Lees meer »

Grover (dag 34)

Vanmorgen richting Donauwörth gelopen vanuit Harburg. Direct steil omhoog langs de burcht en vervolgens verder via de Romantische Straße. Een kort dagje om een paar nieuwe schoenen te kopen. Het gaat me pijn doen het oude paar morgen te laten staan. Zielig. In een hoekje. Zachtjes huilend. 

Lees meer »

Supergaande (dag 33)

Vandaag was weer een mooie dag. Door de Ries gelopen. De krater die ontstaan is door een meteoriet inslag vele miljoenen jaren geleden. In deze krater ligt Nördlingen en in deze stad heb ik een zeer lekker bakje koffie gehad met een stuk vanille pudding taart. Goddelijk. 

Lees meer »