De uitrusting

De afgelopen jaren heb ik veel mensen ontmoet op mijn wandelingen. Niet alleen wandelaars maar ook fietsers. Ik hou van slap geouwehoer maar ik steek in die gesprekken toch ook veel op. Vooral over de uitrusting en motivatie om in de buitenlucht lange afstandspaden te lopen of te fietsen. 

En door de posts op social media heb ik een beetje het idee gekregen dat er twee kampen zijn. Mensen die veel mee nemen en mensen die weinig uitrusting meenemen. En er wordt ook wel eens lacherig over elkaar gedaan.

De grammenjagers lachen om de hoeveelheid angst die mensen met zich mee zeulen. En de zware jongens lachen om het grammenjagen zoals het uit kleding knippen van etiketten en het meenemen van halve tandenborstels. Beide groepen hebben in ieder geval hun oordeel klaar (immers wij hebben gelijk).

Mijn advies is om daar vooral mee door te gaan. Het zijn leuke stukjes om te lezen. De passief agressiviteit spat er vanaf en zoals gezegd en de (voor) oordelen zijn niet van de lucht. Tot groot plezier van de grote gematigde groep in het algemeen en tot mijn plezier in het bijzonder.

Als ik heel eerlijk ben, neem ik ook graag zoveel mogelijk mee. Maar het lijkt me voor mijn gestel niet handig. Dus ik neem dan ook zo weinig mogelijk mee op mijn wandeltochten. De enige echte luxe die ik meeneem zijn mijn telefoon en toebehoren, een waterdichte camera en een paar sigaren uit Nicaragua en Cuba.

Alle andere zaken, inclusief rugzak, weegt zo rond de vijf kilo. Zonder halve tandenborstel. Maar wel zonder etiketten omdat deze irriteren. Maar de vijf kilo is geen doel op zich geweest. Ik heb heel veel onderzoek gedaan en mijn spullen gekocht en getest (en soms weer iets anders gekocht) op basis van prijs, comfort, duurzaamheid én gewicht. 

Dus ik heb bijvoorbeeld een tent gekocht van iets minder dan een kilo aan gewicht tegen een redelijke prijs bij een cottage fabrikant in de Verenigde Staten. Maar niet de lichtste tent. Die bleek minder duurzaam maar dubbel zo duur.

Maar waar ik mee ben begonnen, is de aanschaf van een jas. Mijn (na later bleek) beste aankoop ooit. 

De jas

Al jaren ben ik op zoek naar een goede jas. Een warme, lichte jas die ook nog een klein buitje kan hebben. Dus het web afgestruind naar recensies. En die zijn er veel. Van veel jassen. In allerlei soorten en maten. En prijzen. Ik wilde niet meer dan €150 uitgeven voor een jas.

Ik was ook op zoek naar een slaapzak die niet al te zwaar was en al zoekende kwam ik steeds uit bij Enlightened Equipment. Een bedrijf die dezelfde materialen voor zowel de jas als de slaapzakken/ quilts gebruikt. Dus dacht ik als ik de jas nu koop dan kan ik de stoffen en materialen testen. En als ik tevreden ben, schaf ik ook de quilt aan (gebruik ik minder dan een jas 😂).

Binnen een week had ik mijn jas. Vanuit de USA. En ik ben zelden zo tevreden over geweest. De jas met een apex vulling is zo lekker warm dat ik met een t-shirt/ dun wollen merino shirt in de winter op de tribune van het voetbalstadion kan zitten zonder koud te worden.

Tijdens het lopen, hoef je echt niet meer dan een t-shirt aan te hebben. Zeer comfortabel. Warm. En ook 's avonds na het lopen is de jas lekker comfortabel. Dus heb ik ook de quilt aangeschaft. En ook die heeft me nog niet teleurgesteld. omdat ik niet snel koud word en niet in de winter ga kamperen, heb ik een quilt gekocht die warm blijft tot 10 graden boven nul. En als ik het 's nachts toch nog koud krijg, doe ik mijn jas en een lange broek aan. 

De slaapzak/ quilt

Voordat je dit leest, moet je weten dat ik slaapzakken haat. Dat komt doordat we vroeger ook vaak kampeerden. Hartstikke leuk maar in een slaapzak voelde ik me vaak opgesloten. En soms waaren ze ook nog klam van het natte Nederlandse weer. 

Nu zijn we veertig jaar verder en nu ik dit opschrijf voel ik die groene ellende gewoon weer op mijn huid (de slaapzak was groen). Maar nu is er nog iets bijgekomen. Ik heb 's nachts warme benen/ voeten. Thuis geen probleem want dan gooi ik ze buiten het dekbed. 

Maar in een slaapzak is dat moeilijker. En dat heeft me dan ook weerhouden om vaker te kamperen. Maar als ik geweten had dat er quilts waren die het mogelijk maken om je voeten vrij te houden terwijl de rest lekker warm ingepakt kan blijven, had ik al eerder op een camping gestaan.

Bij de aanschaf had ik nog de keuze tussen dons (lichter en makkelijker in de rugzak te proppen) en een apex vulling (mag nat worden maar zwaarder). De ervaring die ik met de jas heb en dat deze snel opdroogt als deze toch eens nat wordt, heeft voor mij de doorslag gegeven. En voor €150 euro niet veel duurder dan andere slaapzakken. 

De rugzak

Eerder schreef ik dat ik als eerste een jas heb aangeschaft. Dat is niet zo. Ik had natuurlijk al een aantal kleine rugzakken. Klein omdat ik dan niet in de verleiding zou komen om teveel mee te nemen. Maar te klein om ook een tent mee te nemen.

Dus heb ik een kleine rugzak gekocht waar een tent in kan. En een quilt. En kookgerei. En kleding. En een slaapmat. En de rest. Maar niet teveel. Mijn gedachte hierachter is dat ik graag wandel maar er niet van hou om dingen mee te zeulen. 

Daarnaast als je al hebt besloten om (te) weinig mee wilt nemen je ook geen rugzak met een draagsysteem nodig hebt. Dat scheelt namelijk al één tot twee kilo.

Maar welke rugzak dan? Welk merk? Welk materiaal? Dus weer gaan zoeken op het wereldwijde web. Vergelijkingssites. Youtube. Blogs en vlogs. En daar kwamen veel merken naar voren. Met rugzakken met veel en weinig volume. Z-Packs, ULA, Wanderbursche en MLD. Dit laatste merk kwam ik op het spoor via het blog van Klaasloopt. Een ervaren wandelaar die in 2015 naar Rome is gelopen. 

Toen ben ik ook wat gerichter gaan zoeken en ben ik op een Mountain Laurel Designs Burn uitgekomen. Een rugzak van 36 liter die lekker zit wanneer je deze niet te zwaar belast. Want dan kun je weer beter een rugzak met een draagsysteem kopen, nietwaar?

Als je een keer wat extra eten wilt meenemen is 36 liter wel wat krap. Maar dit komt bij mij niet zo vaak voor. Het toeval wil dat Klaas en ik wel heel veel gemeen heb. Ook ik loop graag in een golfbroek (Decathlon) en heb ook een tent van Tarptent. (en ik wil inmiddels ook naar Rome lopen in plaats van Engeland en Schotland doorkruisen).Maar daarover later meer. 

Is de rugzak van nog geen 400 gram duur? Ja. En niet echt duurzaam (gaat niet eeuwen mee). Maar wel licht en gemaakt door een man die weet waar hij het over heeft. En ik ben meer dan tevreden met dit witte zakje van cuban fibre.